Άρθρο ΒΟΜΒΑ του Πούτιν για τα 75 χρόνια από τη μεγάλη νίκη κατά του Ναζισμού- «καιρός να αναθεωρήσουμε τα μαθήματα του παρελθόντος»

500

Στον σημαντικό ρόλο της Σοβιετικής Ένωσης ως προς την έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και στα μαθήματά του, στις προσπάθειες ιστορικού ρεβιζιονισμού που γίνεται αλλά και στο όραμα της Ρωσίας για το μέλλον του πλανήτη αναφέρεται ο Βλαντίμιρ Πούτιν σε άρθρο του σε αμερικανικό περιοδικό, με αφορμή τη συμπλήρωση 75 ετών από τη νίκη κατά των Ναζί.

Βαρυσήμαντο άρθρο του Βλαντίμιρ Πούτιν για τα μαθήματα που άφησε στην ανθρωπότητα ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, δημοσιεύθηκε σε αμερικανικό περιοδικό, με αφορμή τη συμπλήρωση 75 χρόνων από τη μεγάλη νίκη κατά των Ναζί.

Ακόμα, ο Ρώσος Πρόεδρος αναφέρεται στον σημαίνοντα ρόλο της Σοβιετικής Ένωσης ως προς την έκβαση του πολέμου, παραθέτει ιστορικά στοιχεία, κάνει λόγο για προσπάθειες ιστορικού αναθεωρητισμού και μοιράζεται το όραμα της χώρας του για το μέλλον του πλανήτη εν όψει της Συνόδου Κορυφής των πέντε μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ).

Αναλυτικά το άρθρο του Ρώσου Προέδρου για τον Β Παγκόσμιο Πολεμο και τη νίκη κατά των Ναζί, όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «National Interest»:

«Εβδομήντα πέντε χρόνια έχουν περάσει από το τέλος του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Πολλές γενιές έχουν μεγαλώσει όλα αυτά τα χρόνια. Ο πολιτικός χάρτης του πλανήτη έχει αλλάξει. Η Σοβιετική Ένωση που πέτυχε μια επική, συντριπτική νίκη ενάντια στον Ναζισμό και έσωσε ολόκληρο τον κόσμο, δεν υπάρχει. Ακόμα, τα γεγονότα αυτού του πολέμου έχουν γίνει μια μακρινή ανάμνηση, ακόμα και για όσους μετείχαν σε αυτόν. Γιατί, λοιπόν, η Ρωσία γιορτάζει την 9η Μαΐου ως μια μεγάλη γιορτή; Γιατί η ζωή σχεδόν σταματά στις 22 Ιουνίου; Και γιατί αισθάνεται κανείς έναν κόμπο στον λαιμό;

Συνήθως λένε ότι ο πόλεμος έχει αφήσει ένα βαθύ αποτύπωμα στην ιστορία κάθε οικογένειας. Πίσω από αυτά τα λόγια, υπάρχουν μοίρες εκατομμυρίων ανθρώπων, τα βάσανα και ο πόνος της απώλειας. Πίσω από αυτά τα λόγια, υπάρχει επίσης η υπερηφάνεια, η αλήθεια και η μνήμη.

Για τους γονείς μου, ο πόλεμος σήμαινε τις τρομερές δοκιμασίες της Πολιορκίας του Λένινγκραντ, όπου πέθανε ο δίχρονος αδελφός μου, Βίτια. Ήταν το μέρος όπου η μητέρα μου, ως εκ θαύματος, κατάφερε να επιβιώσει. Ο πατέρας μου, παρά την απαλλαγή του από το ενεργό καθήκον, προσφέρθηκε να υπερασπιστεί την πατρίδα του. Έλαβε την ίδια απόφαση όπως και εκατομμύρια Σοβιετικοί. Πολέμησε στη γέφυρα Νέβσκι Πιατατσόκ και τραυματίστηκε σοβαρά.

Και όσο περισσότερα χρόνια περνούν τόσο περισσότερο νιώθω την ανάγκη να μιλήσω στους γονείς μου και να μάθω περισσότερα για τη ζωή τους την περίοδο του πολέμου. Ωστόσο, δεν έχω την ευκαιρία να το κάνω αυτό πια. Αυτός είναι ο λόγος που φυλάω στην καρδιά μου όλες τις συνομιλίες που είχα με τον πατέρα μου και τη μητέρα του επί του θέματος, καθώς και τα λίγα αισθήματα που φανέρωσαν.

Άνθρωποι της ηλικίας μου και εγώ πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό τα παιδιά, τα εγγόνια μας και τα δισέγγονά μας να καταλάβουν το μαρτύριο και τις δυσκολίες που υπέστησαν οι πρόγονοί τους. Πρέπει να καταλάβουν πώς οι πρόγονοί τους κατάφεραν να επιμείνουν και να κερδίσουν. Από πού προήλθε η αγνή, ασταμάτητη βούλησή τους που εξέπληξε και γοήτευσε ολόκληρο τον κόσμο; Σίγουρα, υπερασπίστηκαν το σπίτι τους, τα παιδιά τους, τους αγαπημένους και τις οικογένειές τους.

Ωστόσο, αυτό που μοιράστηκαν ήταν η αγάπη για την πατρίδα τους, τη Μητέρα Πατρίδα τους. Αυτό το βαθύ, οικείο συναίσθημα αντικατοπτρίζεται πλήρως στην ίδια την ουσία του έθνους μας και έγινε ένας από τους καθοριστικούς παράγοντες στον ηρωικό, με θυσίες αγώνα τους ενάντια στους Ναζί.

Αναρωτιέμαι συχνά: Τι θα έκανε η σημερινή γενιά; Πώς θα δράσει όταν αντιμετωπίσει μια κατάσταση κρίσης; Βλέπω νέους γιατρούς, νοσοκόμες, μερικές φορές νέους απόφοιτους που πηγαίνουν στην “κόκκινη ζώνη” για να σώσουν ζωές. Βλέπω τους στρατιώτες μας που πολεμούν τη διεθνή τρομοκρατία στον Βόρειο Καύκασο και πολεμούν μέχρι τέλους στη Συρία. Είναι τόσο νέοι. Πολλοί στρατιώτες που ήταν μέρος της θρυλικής, αθάνατης 6ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών ήταν 19-20 ετών. Όλοι, όμως, απέδειξαν ότι άξιζαν να κληρονομήσουν τον άθλο των πολεμιστών της πατρίδας μας που την υπερασπίστηκαν κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου.

Γι’ αυτό είμαι βέβαιος ότι ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του λαού της Ρωσίας είναι να εκπληρώσει το καθήκον του χωρίς να λυπάται για τον εαυτό του όταν το απαιτούν οι περιστάσεις. Τέτοιες αξίες όπως η ανιδιοτέλεια, ο πατριωτισμός, η αγάπη για το σπίτι, την οικογένεια και την πατρίδα παραμένουν θεμελιώδεις και αναπόσπαστες στη ρωσική κοινωνία μέχρι σήμερα. Αυτές οι αξίες είναι, σε μεγάλο βαθμό, η ραχοκοκαλιά της κυριαρχίας της χώρας μας.

Σήμερα, έχουμε νέες παραδόσεις που δημιουργούνται από τους ανθρώπους, όπως το Αθάνατο Σύνταγμα. Αυτή είναι η πορεία μνήμης που συμβολίζει την ευγνωμοσύνη μας, καθώς και τη ζωντανή σύνδεση και τους δεσμούς αίματος μεταξύ των γενεών. Εκατομμύρια άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους με τις φωτογραφίες των συγγενών τους που υπερασπίστηκαν την Πατρίδα τους και νίκησαν τους Ναζί. Αυτό σημαίνει ότι οι ζωές τους, οι δοκιμασίες και οι θυσίες τους, καθώς και η Νίκη που άφησαν σε εμάς δεν θα ξεχαστούν ποτέ.

Έχουμε ευθύνη απέναντι στο παρελθόν και στο μέλλον μας να κάνουμε τα μέγιστα ώστε να αποτρέψουμε να συμβούν ξανά αυτές οι τρομερές τραγωδίες. Ως εκ τούτου, αναγκάζομαι να δημοσιεύσω ένα άρθρο σχετικά με τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο. Έχω συζητήσει αυτή την ιδέα σε αρκετές περιπτώσεις με ηγέτες του κόσμου και έχουν δείξει την υποστήριξή τους.

Στη Σύνοδο Κορυφής των ηγετών της ΚΑΚ που πραγματοποιήθηκε στα τέλη του περασμένου έτους, όλοι συμφωνήσαμε σε ένα πράγμα: Είναι ουσιαστικό να μεταδώσουμε στις μελλοντικές γενιές τη μνήμη του γεγονότος ότι οι Ναζί ηττήθηκαν πρωτίστως από τον σοβιετικό λαό και ότι οι εκπρόσωποι όλων των Δημοκρατιών της Σοβιετικής Ένωσης πολεμούσαν πλάι πλάι σε αυτή την ηρωική μάχη, τόσο στις πρώτες γραμμές όσο και στα μετόπισθεν. Κατά τη διάρκεια αυτής της Συνόδου Κορυφής, μίλησα επίσης με τους ομολόγους μου για την απαιτητική προπολεμική περίοδο.

Αυτή η συνομιλία προκάλεσε αναταραχή στην Ευρώπη και τον κόσμο. Κι αυτό σημαίνει ότι είναι πράγματι καιρός να αναθεωρήσουμε τα μαθήματα του παρελθόντος. Ταυτόχρονα, υπήρξαν πολλές συναισθηματικές εκρήξεις, αποτυχημένες μεταμφιεσμένες ανασφάλειες και ισχυρές κατηγορίες. Ενεργώντας καθ’ έξιν, ορισμένοι πολιτικοί έσπευσαν να ισχυριστούν ότι η Ρωσία προσπαθούσε να ξαναγράψει την ιστορία. Ωστόσο, απέτυχαν να αντικρούσουν ένα μόνο γεγονός ή να αντικρούσουν ένα μόνο επιχείρημα. Είναι πράγματι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να αντικρούσουμε τα πρωτότυπα έγγραφα που, παρεμπιπτόντως, βρίσκονται όχι μόνο στα ρωσικά, αλλά και στα ξένα αρχεία. πηγη

Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.‌‌

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ