Απίθανη δήλωση Τούρκου καθηγητή: «Στα θεμέλια της Αγίας Σοφιάς έχουν θαφτεί…»

1

Οσα χρόνια κι αν περνούν η Αγία Σοφία συνεχίζει να εκπλήσσει. Οι αποκαλυπτικές δηλώσεις του Τούρκου καθηγητή Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, Ferhat Aslan, δίνουν μια νέα διάσταση στα…μυστήρια της Αγιάς Σοφιάς!

Ο καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης κ. Aslan, έχει δηλώσει στην τουρκική εφημερίδα Sabah, ότι κάτω κάτω από τον ιστορικό ναό, οι Βυζαντινοί έχουν θάψει τεράστιες ποσότητες από χρυσό και ασήμι!

Ο Ferhat Aslan υποστηρίζει ότι οι στήλες που υπάρχουν στο εσωτερικό της Αγίας Σοφίας έχουν γίνει από σπάνιο υλικό που μεταφέρθηκε από ένα όρος με την τουρκική ονομασία, Kafdağı, ένα μυθικό όρος για τους Τούρκους που παρομοιάζεται με τον Καύκασο και που σύμφωνα με τις τουρκικές παραδόσεις περιβάλλει όλη την οικουμένη, ένας πολύ χαρακτηριστικός συμβολισμός για την Αγία Σοφία.

Επίσης, ο Τούρκος καθηγητής, ο οποίος έχει εργαστεί επί πολλά χρόνια πάνω στην έρευνα γύρω από την Αγία Σοφία, ισχυρίζεται πως τα θεμέλιά της στηρίζονται σε βάθος 70 μέτρων από την επιφάνεια του εδάφους και πως στην αρχή των θεμελίων του ιστορικού ναού, έχουν θαφτεί μεγάλες ποσότητες χρυσού και ασημιού.

Ο λόγος ο οποίος οι Βυζαντινοί έχτισαν στα θεμέλια του μεγαλοπρεπούς ναού χρυσό και ασήμι, δεν είναι άλλος -κατά τον Τούρκο καθηγητή- απλό τη προστασία του ναού από κάθε καταστροφή.

Επιπλέον, ο Aslan υποστηρίζει ότι κάτω από την Αγία Σοφία υπάρχει ένας ακόμη ναός, υπόγειος αυτή τη φορά, τον οποίο επίσης έχτισαν οι Βυζαντινοί, και μέχρι σήμερα παραμένει άγνωστος. Μάλιστα, ο Aslan στο βιβλίο του κάνει λόγο για εσχατολογικό συμβολισμό.

ΠΗΓΗ: dogma.gr

makeleio.gr

Πηγή

Loading...

Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.‌‌

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ